Image
Image

Şaban Özbek

1957 yılında Artvin’in Yukarı Xod (şimdiki adı Yukarı Maden) köyünde doğdu. İlkokulu köyünde, ortaokulu Artvin’de, liseyi Mersin’de okudu.

Aşıklık geleneği ve şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. Köyündeki eski aşıklara ilişkin hikayeler ve şiirleri öğrenerek kendini geliştirdi.

Ortaokul yıllarından itibaren şiir yazan Özbek, 1976 yılında Mudanya’ya yerleşti. Yaşama ilişkin her konuya işleyen Özbek emekli olduktan sonra şiirle daha da yoğunlaştı.

Şaban Özbek, şiirlerinin bir bölümü Şeyfettin Kaya, Şemsettin Kaya, Dursun Kurt ve İskender Yücel'le birlikte hazırladığı »Dostlar Sofrası« (2012) adlı kitapta yayımlandı.

Şiirler

Ne Faydası Var


Şayet bir ağaca güve girmişse
Özü sağlam olsa ne faydası var
Eldeki itibar güven gitmişse
Sözü sağlam olsa ne faydası var

Eğer ki arından karnın tok ise
Taşıyacak keder yükün çok ise
Mangala koyacak etin yok ise
Közü sağlam olsa ne faydası var

Her sabah insanlar garip kalkıyor
Özbek zorlukları yarıp haklıyor
Erenler yalana kanıp bekliyor
Gözü sağlam olsa ne faydası var

* * *

Kimim Var


Ağlarsam ağlarsın gülsem gülersin
Deli gönlüm senden sadık kimim var
Çağlarsam çağlarsın aksam akarsın
Deli gönlüm senden sadık kimim var

Gökyüzünde sıra sıra yıldızlar
Hayalinde dolanmaz mı genç kızlar
Anarsan benim de yüreğim sızlar
Deli gönlüm senden sadık kimim var

Benimle gelirsin yüce dağlara
İmrenirsin bahçelere bağlara
Selam olsun dersin nice sağlara
Deli gönlüm senden sadık kimim var

Mecnun gibi düşsem Leyla peşine
Eminim ki o da gelir işine
Rastlanır mı bu dünyada eşine
Deli gönlüm senden sadık kimim var

Özbek’te eksilmez hayaller düşler
Dalımda ötüşür bülbüller kuşlar
Aklıma geldikçe basılır tuşlar
Deli gönlüm senden sadık kimim var

* * *

Gerek Azizim


Dağları yerinden oynatmak için
İlahi bir kuvvet gerek azizim
Sevgi ırmağını kaynatmak için
Gönülden bir kudret gerek azizim
 
İnsanlara bu dünya hep geçici
Kimi varlık şan şöhreti seçici
Cennet-i alada hulle biçici
Kullara da vahdet gerek azizim
 
İlahi adalet yerini bulur
Kimi geç de olsa dersini alır
Kimisi ezilip perişan olur
Aleme bir ibret gerek azizim
 
Kentliysem kentliyim köylüysem köylü
Artvin Madenler’den bir garip huylu
Özbek’im sonunda bir insan soylu
Herkese bir himmet gerek azizim
Seni

 
Yüce dağ başına kar olup yağma
Tipi boran olur savurur seni
Yarasını saramazsan hiç değme
Bakarsın ah eder kavurur seni
 
Hırçın dalgalarla kıyıya vursan
Bulut olup yeri yukardan görsen
Asi rüzgarlara sırtını versen
İnan ki birşeyler çevirir seni
 
Biri Özbek biri ona yar olur
Biri kamil bazı görüş dar olur
Birisi yok olur biri var olur
Gün gelir bir kuvvet devirir seni

* * *

Gelende


Şakıdı bülbüller güllerde öter
Bizim ele ezel bahar gelende
Meleşir kuzular çimlerde otlar
Bizim ele ezel bahar gelende

Çocukları dizilirler sünnete
Yiğitleri hazırdırlar gurbete
Gelinleri yine başlar minnete
Bizim ele ezel bahar gelende

Çıkılırdı yaylalara dağlara
Banılırdı kaymaklara yağlara
İnilirdi bahçelere bağlara
Bizim ele ezel bahar gelende

Tarlalar ekili buğday olurdu
Pamparalar sofraları bulurdu
Sıcak vurur enikleri solurdu
Bizim ele ezel bahar gelende

Kalem nostaljiye kayar da yazar
Yareni dostunu anar da yazar
Özbek hayallere dalar da yazar
Bizim ele ezel bahar gelende