Aşıklar & Şairler

Medet Oral
Fotoğraf: Aile arşivi

   

 

 

Medet Oral

1947-1988. Artvin’in Yukarı Xod (şimdiki adı Yukarı Maden) köyünde doğdu. İlkokulu köyünde, öğretmen okulunu Cilavuz’da bitirdi. Daha sonra Ankara’da yükseköğrenimini tamamladı.

Edebiyatla, özellikle şiirle küçük yaşlarda ilgilenmeye başladı. İlk şiirlerini öğretmen okulu yılarında yazmaya başladı. Okuduğu kitaplar ve karşılaştığı bazı şairler aracılığıyla kendini geliştirip bilgisini pekiştirdi.

Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde öğretmenlik yaptıktan sonra emekli olan Medet Oral şiirlerinde değişik konuları işledi.

Medet Oral Eskişehir’de öldü ve orada toprağa verildi.

Medet Oral’ın şiirleri, ölümünden sonra amcası Hüseyin Oral tarafından »Öğretmen Medet Oral, Hayatı ve Şiirleri« (2003) adıyla yayımlandı.


Gelir

Bastığın yerleri kirletiyorsun
Tabanından duman duman toz gelir
Kendini avutup aldatıyorsun
Yapmacık hallerin biraz yoz gelir

Çek artık yakamdan o kara elin
Duvar çatlak çürük imiş temelin
Sana ayıp olmaz beli bedelin
Seviyene insem bana söz gelir

Bakışların kıstırıcı mengene
Ama döver davul dengi dengine
Bu kez de şansını kumarda dene
Aşkta kaybedene fazla koz gelir


Yazık Değil mi

Yüce yüce ulu dağlar
Düzlere yazık değil mi
Düzlerde açılan ele
Sözlere yazık değil mi

İçi bir hüzünle dolan
Yeşilliği hep yok olan
Her sene sararıp solan
Güzlere yazık değil mi

Yollar yayan karış karış
Sanki sürünmekle yarış
Otuzunda kırış kırış
Yüzlere yazık değil mi

Sevdadır kanında akan
Başlıktır belini büken
Ayrılınca yaşlar döken
Gözlere yazık değil mi

Gün be gün dayak atılan
Korku ile avutulan
Bir eşya gibi satılan
Kızlara yazık değil mi

Sonra çile saçın yolan
Kötü kader suçlu olan
Ayrılık üstüne çalan
Sazlara yazık değil mi

Cinayetler boşanmalar
Ah çekip çekip yanmalar
Ölürken yari anmalar
Özlere yazık değil mi

 

 


Şairler