Aşıklar & Şairler

Aşık Geyrani
Fotoğraf: Bekir Karadeniz

   

 

 

Xodlu Geyrani

1914-1987. Artvin’in Yukarı Xod (şimdiki adı Yukarı Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Şamili Işıkdemir’dir. Aşıklık geleneğini babasından öğrendi. Henüz birkaç aylıkken 1. Dünya Savaşı (1914-1918) dönemindeki seferberlik sırasında ailesi Beyşehir’e göçtü. Savaş sonunda da yeniden geri döndüler.

Aşık Geyrani, şiirlerinde zaman zaman adını kullandığından dolayı Xodlu Şamili’yle karıştırılmaması için Küçük Şamili olarak da anıldı.

Ömrünün önemli bir kısmı gurbette geçti. Bundan dolayı hem ayrılık hem de gördüğü yerlere ilişkin düşüncelerini dile getirdi. Babası Aşık Heyrani ile olduğu gibi, küçük kardeşi Geylani mahlaslı Ali ile de deyişmelerde bulundu.

Şiirlerinde sevgiden tasavvufa dek çeşitli konuları işleyen Küçük Şamili, köyünde öldü ve orada toprağa verildi.

Eserlerinin birçoğu yitip giden Geyrani’ye ilişkin Mehmet Koç’un »Xodlu Halk Ozanları ve Kalem Şueraları« adlı kitabıyla Osman İlker’in Aşağı ve Yukarı Maden köylerine ilişkin yaptığı araştırmalarında ayrıntılı bilgi bulunmaktadır.


Beni

Bir saçı Leyla’nın ar belasıdır
Neyleyim ki saldı yollara beni
Dün bugün sinemi bürüdü duman
Kul eyler diyardan diyara beni

Bürüdü sinemi duman karardı
Yarelerim göz göz oldu sarardı
Aşkın hançerini sineme vurdu
Aleme gösterir al kana beni

Şamili der yaman oldu halimiz
Bağlı mıdır ayağımız elimiz
Divriği’de taşa geldi yolumuz
Yaradan göndersin sılaya beni


Bir Vefasız Yarden

Bir vefasız yarden kalktı muhabbet
Gönül şimdi seyahatte geziptir
Bazen al giyinir yeşil kuşanır
Gerdanın üstüne güller düzüptür

Seni arzetmezse sen yakın gitme
Ana atasıyla muhabbet etme
Vefasız dilbere hiç gönül katma
Yakar yüreğini bağrın eziptir

Bu gönül rahında kafadar olmaz
Her olur olmazdan vefadar olmaz
Şeytandan şefaat şifadar olmaz
Hiç güvenme olmuş işin bozuptur

Gönül her adama açma sırrını
Çok güllerin doğramalı harını
Oku bu nameyi al haberini
Geyran bu destanı sana yazıptır

 


Şairler