Aşıklar & Şairler

Aşık Bulali
Fotoğraf: Bekir Karadeniz

   

 

 

Aşık Bulali

1919-1985. Artvin’in Aşağı Xod (şimdiki adı Aşağı Maden) köyünde doğdu. Asıl adı Mevlüt Yazıcı’dır. İlkokulu köyünde okudu.

Küçük yaşlarda bağlama çalmayı ve aşıklık geleneğini öğrendi. Kendine özgü bağlama çalmasıyla bilinen Aşık Bulali hem kendi şiirlerini hem de yörenin ünlü aşıkları Sümmani, Şenlik, Şamili’nin şiirleri gibi usta malı eserler söyledi.

Yörede tanışıp dostluk kurduğu birçok aşıkla zaman zaman deyişmelerde bulunan Aşık Bulali’nin kaynaklara aktarılabilen az sayıda şiiri kalmıştır.

Aşıklığı genellikle kendi köyü ve yakın çevresinde bilinen Aşık Bulali, yaşamının büyük bir bölümünü gurbette geçirdi.

Aşık Bulali köyünde öldü ve orada toprağa verildi.


Benim

Bir güzele nazar ettim ezelden
Aklımı başımdan yitirdi benim
Bütün bu cesedim sana kurbandır
Külli servetimi götürdü benim

Olur olmaz haller gelmez işime
Bu aşkın şerbeti değdi dişime
Nefs-i envareyi düşmüş peşime
Gençlik hayatımı bitirdi benim

Bulali der gitti civan çağlarım
Mahzun kaldı bahçelerim bağlarım
Bülbülüm yuvadan uçtu ağlarım
Bu tatlı canıma yetirdi benim


Giderim

Ezeli ervahtan levh-i kalemden
Dünyanın cevrinden bezdim giderim
Devrildi devranım geçmede çağım
Destimi dünyadan çözdüm giderim

Yüce dağ başında gezermiş uğru
Güllü bahçelerde ötermiş muğri
Her kime bakarsan azalmış doğru
Çoğundan bir hile sezdim giderim

Bulali der yar gülünü koklarım
Felek kanadıyla bağrım oklarım
Madenimi pek kıymetli saklarım
Götürüp sarrafa bozdum giderim

 

Kazım Birlik ● Var (Söz: Aşık Bulali ● Müzik: Kazım Birlik)

 


Şairler